Сәтсіздікке құқық: неге батылдық кепілдіктен маңызды

Бірдеңеге жеткен кез келген адамнан сұраңыз — әдемі табыс тарихының артынан жазылмайтын сәтсіздіктер қоймасын табасыз. Табыс — жеңілістің болмауы емес. Ол — тоқтата алмаған жеңілістер.

Сәтсіздіктен қорқу сәтсіздіктің өзінен қымбат

Сүрінгенді жек көретін қоғамда адамдар сынап көруді тоқтатады — бұл кез келген банкроттықтан қымбатқа түседі. Себебі істелмеген нәрсе із қалдырмайды: біз күйреген компанияларды көреміз, бірақ авторы масқарадан қорқып, дүниеге келмей қалған мыңдаған идеяны көрмейміз. Қатеге өлім жазасын кесетін мәдениет қатені азайтпайды, талпынысты азайтады. Ал талпынышсыз бірде-бір өнертабыс тумайды.

Сәтсіздік — оқу ақысы

Сәтсіздіктің жек көрінетін әрі баға жетпес қасиеті бар: ол табыс үйрете алмайтын нәрсені үйретеді. Жеңген адам неге жеңгенін сирек түсінеді; ұтылған адам, өзіне адал болса, бір сәтсіздіктен әлем мен өзі туралы он жеңіл жеңістен көбін біледі. Сәтсіздік — табысқа қарама-қарсы емес, оның жоба-нұсқасы. Мәселе тек — сіз оны қайта жазасыз ба.

«Сынап көрдім. Сүріндім. Маңызды емес. Қайта сына. Қайта сүрін. Жақсырақ сүрін.»
— Сэмюэл Беккет

Менің пікірім: жас елге жеткендер ғана емес, соған барар жолда бейғам қателесуге құқық та керек. Балаларымыздың тек қайталап қана қоймай, жасағанын қаласақ, «егер болмаса ше?» деп сұрауды қойып, «болмаса, не білесің?» деп сұрай бастауымыз керек. Бастауға батылдық — нәтиженің жартысы. Екінші жартысын қайта бастау табандылығы береді.